De muzikale canon

Deel hier uw muzikale ervaringen
Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

De muzikale canon

Bericht door gung ho » 01 sep 2018, 09:17

Als jonge muziekluisteraar had ik een gids nodig die me leidde naar goede muziek. Helaas was er bij mij vroeger geen mens die me daarbij kon helpen. Mijn vader en moeder hadden een armoedige muzieksmaak (hoogtepunten: CCR en The Beatles) en van andere familieleden of buurjongens moest ik het ook niet hebben. Harder dan Slippery when wet werd het niet. De top 100 aller tijden bood uitkomst. Led Zeppelin, Deep Purple, AC/DC, Black Sabbath, Pink Floyd, Queen etc. kwamen op die manier mijn leven in. Ik zat hele dagen achter mijn stereodingetje om bandjes op te nemen (ik denk dat ik dat vier jaar achter elkaar gedaan heb) en luisterde die bandjes heel erg vaak.

Als het begin van mijn muzikale ontwikkeling is dat zeer waardevol geweest. In het decennium daarna ploos ik de discografie van bovengenoemde bands uit en kwam ik bij artiesten uit die niet in de Top 100 stonden, maar daar wel tegenaan schurkten (Tom Waits, Neil Young, Velvet Underground etc.). In Scalle herken ik de liefde voor de canon. Wat hij doet is zo grondig: ik kan daar alleen maar respect voor kan hebben.

De afgelopen tien jaar kom ik er steeds meer achter dat ik klaar ben met de muzikale canon. Het is muziek die veertig, vijftig jaar oud is en ondanks dat ik nog steeds bevangen kan worden door de energie van de eerste platen van Led Zeppelin of door de brille van Pink Floyd, erger ik me dood als The Eagles op 1 staan in de Top 2000 of als ik zie dat een artiest een matig Bowie-album in zijn Baker's dozen zet.

Mijn haren gaan helemaal rechtovereind staan als mensen beginnen over The Band. Alles wat fout is aan vijftig jaar muziekjournalistiek balt zich samen in de liefde voor het gezapige gejengel van deze overschatte schijtband. Als ik 's ochtends vroeg lees dat anno 2018 hun Music from big pink een 9,4 krijgt, vraag ik me af of we ooit nog af komen van die collectieve verering van de middelmaat.

Gelukkig zijn er voorzichtige tegengeluiden die erop wijzen dat het veranderende muzieklandschap leidt tot het uitsterven van de verering van het rockalbum . The Quietus laat zich er zelfs op voorstaan dat ze actief meewerken aan het omvertrekken van die canon. Laat het alsjeblieft zo zijn.

Nu ben ik oud genoeg om een albumluisteraar (en -koper) te zijn en te blijven, maar wat zou ik blij zijn als Pet Sounds (of nog erger: Smile) naar de mesthoop van de geschiedenis verwezen zou worden.

En als dat gebeurd is, verleggen we onze grenzen naar de film. Citizen Kane. Mijn god.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Kryptozoid
Forumgod
Berichten: 17064
Lid geworden op: 25 jan 2009, 22:14

Re: De muzikale canon

Bericht door Kryptozoid » 01 sep 2018, 10:52

Goeie post (up) Good in de zin van: goed geschreven; ik kan me er maar ten dele in vinden. Ik heb me sowieso eigenlijk nooit druk gemaakt om iets als een 'canon' of überhaupt in die termen gedacht. Het concept 'rockalbum' spreekt me in zoverre aan dat ik vind dat het soms wel echt een meerwaarde (boven losse nummers) heeft (voorbeeld: S.F. Sorrow van The Pretty Things; hoewel alle nummers van die plaat ook prima los te draaien zijn, heeft de samenhang een meerwaarde).

De rest van dit postje zal waarschijnlijk maar deels raken aan, c.q. relevant zijn met betrekking tot, het thema dat Gung Ho aansnijdt, maar ik vond 't een inspirerend postje om weer eens stil te staan bij hoe ik me als muziekluisteraar ontwikkeld heb.

Als kind begon ook ik met bandjes; je had een paar FM radioprogramma's in stereo* waarbij de DJ niet door de muziek heen lulde; daar zat ik altijd heel actief bij, met m'n cassetterecordertje op REC+PAUSE met m'n vinger klaar om die PAUSE te ontgrendelen. Wat nam ik op? KISS, Van Halen, The Police, Pink Floyd, en wat ik verder leuk vond zo tussen pfff 1977 en 1978 (eigenlijk maar een hele korte periode maar als je klein bent is een jaar een groot deel van je leven).

*(eigenlijk was dat irrelevant omdat ik toen nog een cassetterecordertje had dat mono was :roll: Achteraf wel jammer want ik heb ook nog een zooi bandjes met de Dik-Voor-Mekaarshow, die dus ook allemaal mono zijn.

Ik ben bang dat ik me, zo ergens tussen mijn 19e en 23e misschien wat schuldig heb gemaakt aan een soort heldenverering van Syd Barrett. Hoewel ik zijn muziek nog steeds erg waardeer, vind ik dat in retrospect wat beschamender dan mijn metal-periode van daarvoor (begonnen met Iron Maiden, en via Venom en Slayer naar meer herrie).

Tussen m'n 18e en 26e (geen harde grens) heb ik ook wel dankbaar gebruik gemaakt van muziek via vrienden: Krautsurfer, lieden die niks met dit forum te maken hebben, en 1ofthemFaces. Sommige dingen zijn blijven hangen, de meeste draai ik eigenlijk nooit meer. Via die (post-)psychedelische nummers van Floyd, en Krautsurfer als katalysator, kreeg ik meer interesse in 'de soundscape' en ben naar artiesten als Eno gaan luisteren.

Parallel aan dit alles heb ik Klassiek en van de zogenaamde 'oude muziek' grotendeels op eigen houtje uitgezocht. Minimal music aanvankelijk ook (ik was degene die Philip Glass in m'n vriendenkring geïntroduceerd heb (de muziek, niet de man persoonlijk); Kraut kwam later met andere muzikanten in dat genre.

Via Faces heb ik vooral kennis gemaakt met Jazz, en daarnaast ook met (vanuit mijn optiek) wat meer mainstream (maar daarbinnen waarschijnlijk wel weer als 'alternatief' beschouwd) pop.

Audiogalaxy, een merkwaardige web-based downloadservice, heeft me ook best aan veel muziek geholpen. Ik weet niet meer of dat voor of na Kazaa was; achteraf gezien denk ik dat het gebruik van Audiogalaxy samenviel met dat het voor het eerst reëel mogelijk en makkelijk was om vrij snel een hele elpee bij elkaar te sprokkelen, maar nog net niet in 1x te downloaden. Je was dus wel echt bezig met een elpee. Later ging het zo snel, dat het eigenlijk niet leuk meer was; je had nauwelijks meer tijd om het bij te houden. In de periode dat downloaden nog een kwestie van individuele nummers was, beleefden we (Kraut, ik, faces en nog wat lui, maar vooral Kraut en ik die bezig waren met het daadwerkelijke vergaren) er ook wel lol aan om elkaar te verrassen met onze vondsten, maar op een gegeven moment ontstond er een soort oververzadiging. En CD-Rs bleken ook veel minder duurzaam dan dat gedacht werd. Ik heb er overigens nog steeds wel een paar die het nog doen en ruim 10 jaar oud zijn, maar de meesten zijn toch ter ziele.

Wat ik nu eigenlijk draai, is eigenlijk vooral muziek die ik al ken. Af en toe heb ik nog wel zin in iets nieuws, en het zoeken daarnaar. Maar niet meer zo intensief als vroeger. Tegenwoordig zit er bij computerspellen vaak best mooie sfeermuziek. Ik ben nu een paar dagen bezig met No Man's Sky :love:


Link
"'Samenleving' is een biologische constructie."
                                                — Kryptozoid, lid 69

Gebruikersavatar
Kryptozoid
Forumgod
Berichten: 17064
Lid geworden op: 25 jan 2009, 22:14

Re: De muzikale canon

Bericht door Kryptozoid » 01 sep 2018, 10:54

Oh btw: R O S E B U D
"'Samenleving' is een biologische constructie."
                                                — Kryptozoid, lid 69

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 01 sep 2018, 11:03

Kryptozoid schreef:
01 sep 2018, 10:54
Oh btw: R O S E B U D
Ik zeg: de hens erin.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 01 sep 2018, 11:09

Kryptozoid schreef:
01 sep 2018, 10:52
Als kind begon ook ik met bandjes; je had een paar FM radioprogramma's in stereo* waarbij de DJ niet door de muziek heen lulde; daar zat ik altijd heel actief bij, met m'n cassetterecordertje op REC+PAUSE met m'n vinger klaar om die PAUSE te ontgrendelen.

Geweldig was dat. Spannend ook. Vooral omdat ik ook opnam van stations waar wél werd geluld. Kon ik weer een opname weggooien omdat er door het einde werd geschreeuwd of er een jingle tussendoor moest komen. En weer een uur wachten... :clap:
Kryptozoid schreef:
01 sep 2018, 10:52
En CD-Rs bleken ook veel minder duurzaam dan dat gedacht werd. Ik heb er overigens nog steeds wel een paar die het nog doen en ruim 10 jaar oud zijn, maar de meesten zijn toch ter ziele.
Die van mij doen het allemaal nog.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Rainy Day Woman
Heeft Geen Leven
Berichten: 3985
Lid geworden op: 05 jan 2009, 19:23

Re: De muzikale canon

Bericht door Rainy Day Woman » 01 sep 2018, 11:56

Kryptozoid schreef:
01 sep 2018, 10:52
met m'n cassetterecordertje op REC+PAUSE met m'n vinger klaar om die PAUSE te ontgrendelen.
:lol: Herkenbaar.
"Het is allemaal van het niveau van een kermisattractie, en het is verbazingwekkend dat mensen van boven de zeven bij zoiets serieus kunnen blijven."

Gebruikersavatar
Ysfoxy
Forumgod
Berichten: 17988
Lid geworden op: 02 jan 2009, 13:52
Locatie: Erps Kwerps

Re: De muzikale canon

Bericht door Ysfoxy » 01 sep 2018, 19:21

Kryptozoid schreef:
01 sep 2018, 10:54
Oh btw: R O S E B U D
:bounce:


Link
"We take a Norwegian cruise but we don't go to Norway"

Gebruikersavatar
Scalle
Heeft ECHT geen Leven
Berichten: 4455
Lid geworden op: 15 jun 2009, 17:55
Locatie: Brussel

Re: De muzikale canon

Bericht door Scalle » 02 sep 2018, 21:15

gung ho schreef:
01 sep 2018, 09:17
In Scalle herken ik de liefde voor de canon. Wat hij doet is zo grondig: ik kan daar alleen maar respect voor kan hebben.
:up:
Thanks.
Eindelijk iemand die begrijpt waar ik mee bezig ben.
Ik kan het ook niet helpen maar als ik een plaat van Steve Miller, Black Sabbath of Buffalo Springfield zie op de blogs die ik nog niet ken, kan ik daar moeilijk aan weerstaan.
Niet omdat die platen beter zijn dan wat vandaag verschijnt, maar omdat ik daar nu eenmaal meer plezier aan heb.
Voor de zoveelste keer: ik luister ook naar nieuw stuff. Véél zelfs.

Jouw ergernis voor het canon is dus de mijne niet.
Juist, er zijn ook bands die echt niet aan mij besteed zijn zoals Beach Boys, Steely Dan of Eagles.
Maar daarom dood aan het canon? Ah neen, het canon zal zich zelf wel vernieuwen. Is het dat niet wat The Guardian schrijft trouwens?
Binnen 30 jaar zien die best of lijstjes er gans anders uit. En dan ook weer niet: sommige platen zullen er altijd in staan. Omdat velen ze nog altijd geweldig zullen vinden.

En ook: dergelijke lijstjes hebben mij ook wel op weg gezet, want geen grote broer of zus met dezelfde passie.
Voor mij was het de beste-aller-tijden lijst die OOR publiceerde in 1987.
Ik ben toen haast de ganse lijst uit de Gentse mediatheek gaan uitlenen.
Reed, Young, Joy Division, Ramones... ik kende ze wel en ik vond dat allemaal héél spannend maar hoe begin je daar nu eigenlijk aan?
Juist: met zo'n lijstje.

Tot slot: Citizen Kane een draak? Het is meer dan 20 jaar geleden dat ik de film laatst zag.
Ik weet het dus niet meer.
Maar Gung Ho toch... Orson Welles, wat een figuur, wat een acteur, wat een prachtmens.
Hij spatte gewoon van het scherm.The trial, Touch of evil of Chimes at midnight: allemaal opnieuw bekijken zou ik zeggen. Doen!

(PS Music from the big pink is de beste Band plaat, in mijn mening. Maar dat ga jij niet slikken uiteraard. Wat ik wil zeggen: probeer anders eens de, let's say, eerste 4 soloplaten van Robbie Robertson: een stuk gevarieerder gearrangeerd en eigentijdser dan zijn werk met The Band.)
Please enter the telephone number, then press https://soundcloud.com/boomboomboom/crazy-date

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 03 sep 2018, 11:14

Fuck. Heel antwoord geschreven, viel mijn computer uit.

Later nog eens proberen.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Scalle
Heeft ECHT geen Leven
Berichten: 4455
Lid geworden op: 15 jun 2009, 17:55
Locatie: Brussel

Re: De muzikale canon

Bericht door Scalle » 03 sep 2018, 13:09

Oei.
We kennen dat. Om de muren van op te lopen.
Please enter the telephone number, then press https://soundcloud.com/boomboomboom/crazy-date

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 04 sep 2018, 09:48

Scalle schreef:
02 sep 2018, 21:15
:up:
Thanks.
Eindelijk iemand die begrijpt waar ik mee bezig ben.
Uiteraard. It takes one to know one. ;)
Scalle schreef:
02 sep 2018, 21:15

Voor de zoveelste keer: ik luister ook naar nieuw stuff. Véél zelfs.
Dat weet ik. Mij hoef je niet te overtuigen. Een tijd geleden kwam ik trouwens een recensie van jou tegen over een jazzplaat (Brown rice?). Ik ben vergeten op welke site dat was. Dat je muzieksmaak breder is dan de canon weet ik dus ook.
Scalle schreef:
02 sep 2018, 21:15
Jouw ergernis voor het canon is dus de mijne niet.
Juist, er zijn ook bands die echt niet aan mij besteed zijn zoals Beach Boys, Steely Dan of Eagles.
Maar daarom dood aan het canon? Ah neen, het canon zal zich zelf wel vernieuwen. Is het dat niet wat The Guardian schrijft trouwens?
Binnen 30 jaar zien die best of lijstjes er gans anders uit. En dan ook weer niet: sommige platen zullen er altijd in staan. Omdat velen ze nog altijd geweldig zullen vinden.
Mijn omgang met de canon is dubbel. Van de ene kant ben ik dankbaar dat ik op die manier een solide basis heb kunnen leggen, van de andere kant beschouw ik het ook echt als fundament. Vanaf daar bouw je verder. Je hebt mensen die met veel plezier en liefde terugkijken naar de plek waar ze zijn opgegroeid, maar daar niet meer willen wonen. Zo zie ik mijn omgang met de canon. Het is een gepasseerd station. Zonder cynisme: bedankt voor de tips wat Robbie Robertson aangaat, ik leg ze met groot gemak naast me neer.

Mijn ergernis kent twee componenten.

1. Luie muziekjournalisten: ergens in de jaren '70 hebben blanke, mannelijke muziekjournalisten de muziek waar zij naar luisterden (rockbands uit Engeland en de V.S.) op een voetstuk geplaatst en generaties muziekjournalisten daarna hebben die liefde, nogal gedachteloos, overgenomen. Het is interessant om te onderzoeken waarom een paar uitzonderingen (Songs in the key of life, What's going on) wél zijn doorgedrongen tot de canon. Wat maakte deze platen zo aansprekend voor de toenmalige culturele pausen? Het antwoord zal niet puur muzikaal verklaarbaar zijn, er zijn genoeg andere platen die aanspraak hadden kunnen maken op een plekje in de canon. Zo arbitrair werkt het dus.

2. Luie luisteraars: ik vind het onbegrijpelijk dat mensen nu nog stemmen op Bohemian Rhapsody of Paradise by the dashboardlight. Waarom doen mensen dat? Mijn visie daarop is in de loop der jaren veranderd. Vroeger vond ik het treurig dat bandjes die een paar hitjes hadden, meteen een plek kregen in de Top 100 en dat er om die reden goede nummers verloren gingen. Ik kan me geen voorbeelden herinneren, maar vertaald naar 'tegenwoordig' zou de opmars van Coldplay of Adèle me hebben bevreemd. Die behoudzucht van mij is veranderd na de actie van (de proleet) Henk Westbroek om One van Metallica in de Top 100 te krijgen. Ik vond dat een geweldig goede grap, én een goed nummer, en vond een plaats in de Top 100 daarom terecht. Maar wat is het resultaat zoveel jaar later? One heeft een vaste plek in de canon. Zo simpel werkt het dus voor de luisteraar. Van de ene kant vind ik het mooi dat mensen in Nederland een nummer als Avond van Boudewijn de Groot tot nummer 1 kunnen stemmen, van de andere kant trekt mijn lul zich terug in mijn lichaam als ik dit soort beelden zie.


Link


En wens ik dat die mensen een stemverbod krijgen. Niet alleen voor de Top 2000, maar voor alle verkiezingen. Terwijl dat soort mensen heerlijk deinend en wiegend staat te genieten, blijf ik achter met een micropenis. En daarin schuilt natuurlijk de echte angst. Stilstand leidt tot impotentie.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Scalle
Heeft ECHT geen Leven
Berichten: 4455
Lid geworden op: 15 jun 2009, 17:55
Locatie: Brussel

Re: De muzikale canon

Bericht door Scalle » 04 sep 2018, 20:48

gung ho schreef:
04 sep 2018, 09:48
Een tijd geleden kwam ik trouwens een recensie van jou tegen over een jazzplaat (Brown rice?). Ik ben vergeten op welke site dat was.
Echt? Bizar... daar kan ik me nu echt niets meer van herinneren.
gung ho schreef:
04 sep 2018, 09:48
1. Luie muziekjournalisten: ergens in de jaren '70 hebben blanke, mannelijke muziekjournalisten de muziek waar zij naar luisterden (rockbands uit Engeland en de V.S.) op een voetstuk geplaatst en generaties muziekjournalisten daarna hebben die liefde, nogal gedachteloos, overgenomen. Het is interessant om te onderzoeken waarom een paar uitzonderingen (Songs in the key of life, What's going on) wél zijn doorgedrongen tot de canon. Wat maakte deze platen zo aansprekend voor de toenmalige culturele pausen? Het antwoord zal niet puur muzikaal verklaarbaar zijn, er zijn genoeg andere platen die aanspraak hadden kunnen maken op een plekje in de canon. Zo arbitrair werkt het dus.
Misschien wel. Daarom hebben we dit muziekforum. Om dat soort vergeten platen die altijd uit de boot vallen hier te promoten en dus te delen.
Spijtig alleen dat het hier maar zelden over muziek gaat...
Maar moest aan nog iets denken: ik zou wel eens willen die platen opnieuw horen zonder alles wat je er over gelezen hebt, zonder die hallelujah recensies, zonder die lijstjes etc. Zou ik ze dan nog even goed vinden als vandaag?
Maar dat gaat nu eenmaal niet hee...
gung ho schreef:
04 sep 2018, 09:48
2. Luie luisteraars: ik vind het onbegrijpelijk dat mensen nu nog stemmen op Bohemian Rhapsody of Paradise by the dashboardlight. Waarom doen mensen dat? Mijn visie daarop is in de loop der jaren veranderd. Vroeger vond ik het treurig dat bandjes die een paar hitjes hadden, meteen een plek kregen in de Top 100 en dat er om die reden goede nummers verloren gingen. Ik kan me geen voorbeelden herinneren, maar vertaald naar 'tegenwoordig' zou de opmars van Coldplay of Adèle me hebben bevreemd. Die behoudzucht van mij is veranderd na de actie van (de proleet) Henk Westbroek om One van Metallica in de Top 100 te krijgen. Ik vond dat een geweldig goede grap, én een goed nummer, en vond een plaats in de Top 100 daarom terecht. Maar wat is het resultaat zoveel jaar later? One heeft een vaste plek in de canon. Zo simpel werkt het dus voor de luisteraar.
Ach die beste-single/nummer-aller-tijden-tops hebben altijd aan mijn reet kunnen roesten.
Kid's stuff. Vond ik al toen ik zelf nog een kid was. Worden in regel samengesteld door mensen die niets van muziek weten.
Het album, DAT was het echte werk. Daar kon je nog iets van leren.

Toon me je platencollectie en ik zeg wie je bent.

Wordt er soms gezegd. Dus wat zeggen die lijstjes nu eigenlijk allemaal?
Iets over de muziekkwaliteit? In het beste geval. Maar meestal is dit secondair.
Het zegt vooral iets over de mensen die ze samenstellen.
gung ho schreef:
04 sep 2018, 09:48
Van de ene kant vind ik het mooi dat mensen in Nederland een nummer als Avond van Boudewijn de Groot tot nummer 1 kunnen stemmen, van de andere kant trekt mijn lul zich terug in mijn lichaam als ik dit soort beelden zie.
:lol:
Please enter the telephone number, then press https://soundcloud.com/boomboomboom/crazy-date

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 05 sep 2018, 06:02

Scalle schreef:
04 sep 2018, 20:48

Spijtig alleen dat het hier maar zelden over muziek gaat...

Dit is dan ook een forum over Groningen. Daar doen ze niet aan muziek.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 05 sep 2018, 12:44

Scalle schreef:
04 sep 2018, 20:48

Spijtig alleen dat het hier maar zelden over muziek gaat...
Het is net als het echte leven. Het is de mooiste bijzaak die bestaat.
Scalle schreef:
04 sep 2018, 20:48

Ach die beste-single/nummer-aller-tijden-tops hebben altijd aan mijn reet kunnen roesten.
Kid's stuff. Vond ik al toen ik zelf nog een kid was. Worden in regel samengesteld door mensen die niets van muziek weten.
Voor mij was het een serieuze zaak. Je hebt toch een richtlijn nodig. Pas later kwam ik erachter dat die mensen inderdaad niets van muziek weten.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
iKer
Meganerd
Berichten: 27823
Lid geworden op: 02 jan 2009, 16:22

Re: De muzikale canon

Bericht door iKer » 05 sep 2018, 14:58

Siegfried Stahl schreef:
05 sep 2018, 06:02
Scalle schreef:
04 sep 2018, 20:48

Spijtig alleen dat het hier maar zelden over muziek gaat...

Dit is dan ook een forum over Groningen. Daar doen ze niet aan muziek.
Och... Joy Division, U2, Ramones, Dead Kennedys, Swans, Nirvana...
Ze speelden er allemaal eerder dan in Dordrecht.
Extreemlinksche drammert

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 05 sep 2018, 15:32

We hebben het over muziek Iker! Domme jongen.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 17 sep 2018, 12:03

Ach ja, de canon. Als zoon van een muziekliefhebber ben ik er deels mee opgegroeid. The Beatles, The Beach Boys, Neil Young, Jimi Hendrix en The Rolling Stones schalden hier vanaf mijn prille jeugd al door de huiskamer en dat zijn dan nog slechts de bekende voorbeelden. Toen ik zelf een eigen smaak begon te ontwikkelen was ik voornamelijk geinteresseerd in hardrock en had ik naast Alfred Lagarde's Betonuur en Hanneke Kappen's Stampij vooral de platenkasten van mijn vader en andere volwassenen in de buurt als belangrijke informatiebron (driftig zoekend naar Deep Purple, Led Zeppelin, Ten Years After, dat werk).

Vanuit hardrock werd het meer heavy metal die op zijn beurt weer begon te kruisbestuiven met punk en andere heftige genres die allemaal min of meer over eigen canons beschikten die in ieder geval toen nog weinig hadden uit te staan met waar de 'serieuze' muziekliefhebber zich mee bezig hield. De 'gewone' canon ben ik pas gaan bestuderen toen ik in de nasleep van dat hele grunge-gebeuren de harde gitaarmuziek een beetje zat was.

Toen heb ik ontdekt dat die vermaledijde Beatles inderdaad best wel geniaal waren en ben ik dat zelf ook aan gaan schaffen. Om maar eens iets te noemen. Maar heilig is het wat mij betreft niet, die canon. Ik ga totaal niet mee in de kritiekloze verering van Bob Dylan of Marvin Gaye's What's Going On en er lijkt me niets vervelender dan door de volledige discografieën van The Eagles, Eric Clapton, Little Feat of The Grateful Dead heen te moeten spitten.

De diepe afkeer van The Band begrijp ik dan weer niet (Ho is niet de eerste op dit forum die hier uiting aan geeft). Wat mij betreft is niet Music From Big Pink maar de titelloze tweede de beste en betreft het hier m.i. serieus een eigenzinnige, vervreemdende en behoorlijk progressieve plaat die de competitie met latere volgers als Sufjan Stevens en Mercury Rev moeiteloos aankan.

Verder maak ik me er niet zo druk om. Eens in de zoveel tijd herschrijft de muziekgeschiedenis zich. Zo is Black Sabbath tegenwoordig ook een canonieke band terwijl dat een paar decennia geleden toch echt niet het geval was. Wat een beetje voorspraak van medemuzikanten en wat lichtelijk herschikken van genre-definities al niet kan doen. Anyway, de muziekgeschiedenis herschrijft zich dus de canon ook. En een zelfverklaard popprofessor als Leo Blokhuis (wiens 'kennis' geheel afkomstig is uit Arnold Rypens' naslagwerk The Originals) moet men gewoon lekker laten lullen.

Volgens mij is het gewoon het beste je eigen canon aan te maken. Zo heb ik mezelf ten doel gesteld ooit nog eens de volledige discografie van Those Poor Bastards aan te schaffen (ik beschik nu nog maar over de helft). Het is een band die de meesten hier niets zal zeggen of interesseren maar in mijn ideale muziekwereld (die bestaat omdat ik dat ook doe) zijn ze belangrijker dan Radiohead :yes:
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 17 sep 2018, 17:20

Leuk dat je er weer bent. :flowers:

Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan? Of heb je mijn post gelezen waarin ik beweer dat ze de meest overschatte kutband ooit zijn?

Ik zal toegeven dat ik niet helemaal objectief ben. Voor mij staat The Band symbool voor alles wat er mis is met muziekrecensenten (oud, wit en met een hang naar rockmuziek uit de V.S.) en met rockmuziek in het algemeen. The Band wordt beschouwd als een authentieke band waarin een zweem progressiviteit doorklinkt. Daar ben ik het pertinent mee oneens. Conservatieve rommel.

Maar goed. Ik gun muziekkenners zeker de liefde voor de band. They are manifold.

https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/224030
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Krautsurfer
Forum Diva
Berichten: 21617
Lid geworden op: 04 jan 2009, 19:19
Locatie: Berlijn

Re: De muzikale canon

Bericht door Krautsurfer » 17 sep 2018, 17:47

The Band...
Rommel? Mwoah.
Ik heb de mp3's ergens rondslingeren, ooit 's besloten het een kans te geven.
Maar ik kan er vrij weinig mee.
Slecht is het niet echt.
Het doet me gewoon niets.

En Leo Blokhuis is de vleesgeworden middelmaat.
Geen wonder dat-ie zoveel succes heeft.
:down:
En hij zegt de hele tijd cuntry.
:lol:
Sukkel.


Gadverdamme, en dan die Nederlandse middelmaatmeuk De Dijk.
:down: :down: :down:
Gad-ver-damme.
'We zijn bezig het ongedwongene van het forum te killen met de constante metacommunicatie en analyses.'

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 17 sep 2018, 18:11

gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan? Of heb je mijn post gelezen waarin ik beweer dat ze de meest overschatte kutband ooit zijn?
Ikel heeft ook al eens een anti-The Band-topic geopend.
gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Ik zal toegeven dat ik niet helemaal objectief ben. Voor mij staat The Band symbool voor alles wat er mis is met muziekrecensenten (oud, wit en met een hang naar rockmuziek uit de V.S.) en met rockmuziek in het algemeen. The Band wordt beschouwd als een authentieke band waarin een zweem progressiviteit doorklinkt. Daar ben ik het pertinent mee oneens. Conservatieve rommel.
..hetgeen mij doet afvragen hoe bekend je eigenlijk met het werk van The Band bekend ehhh... bent. Ik vermoed niet heel erg buiten de bekende liedjes maar goed, ik gun jou je afkeer van The Band, gegrond of niet.

Buiten dat herken ik me wel in je verhaaltje. Ik kwam laatst bij de Ramsj Greil Marcus' standaardwerk Mystery Train tegen. Heb er nog mee in m'n handen gestaan maar heb 'm toch laten liggen. Lezen hoe iemand de Amerikaanse cultuur en samenleving duidt aan de hand van strontvervelende artisten als Jackson Browne en Linda Ronstadt, nee dank je!

En ja, de popjournalistiek is ook dood omdat ze achter de feiten aanloopt. Koop al heel lang geen blaadjes meer, totaal achterhaald concept in dit informatietijdperk. Ik weet niet hoe de in muziek geïnteresseerde jeugd tegenwoordig z'n kennis bij elkaar sprokkelt en welke lading, diepte of inhoud dit dan heeft maar voor een al enigszins doorgewinterd muziekliefhebber als ondergetekende biedt dit tijdperk alleen maar mogelijkheden.
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 17 sep 2018, 18:45

frobbert schreef:
17 sep 2018, 18:11
gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan? Of heb je mijn post gelezen waarin ik beweer dat ze de meest overschatte kutband ooit zijn?
Ikel heeft ook al eens een anti-The Band-topic geopend.
gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Ik zal toegeven dat ik niet helemaal objectief ben. Voor mij staat The Band symbool voor alles wat er mis is met muziekrecensenten (oud, wit en met een hang naar rockmuziek uit de V.S.) en met rockmuziek in het algemeen. The Band wordt beschouwd als een authentieke band waarin een zweem progressiviteit doorklinkt. Daar ben ik het pertinent mee oneens. Conservatieve rommel.
..hetgeen mij doet afvragen hoe bekend je eigenlijk met het werk van The Band bekend ehhh... bent. Ik vermoed niet heel erg buiten de bekende liedjes maar goed, ik gun jou je afkeer van The Band, gegrond of niet.

Buiten dat herken ik me wel in je verhaaltje. Ik kwam laatst bij de Ramsj Greil Marcus' standaardwerk Mystery Train tegen. Heb er nog mee in m'n handen gestaan maar heb 'm toch laten liggen. Lezen hoe iemand de Amerikaanse cultuur en samenleving duidt aan de hand van strontvervelende artisten als Jackson Browne en Linda Ronstadt, nee dank je!

En ja, de popjournalistiek is ook dood omdat ze achter de feiten aanloopt. Koop al heel lang geen blaadjes meer, totaal achterhaald concept in dit informatietijdperk. Ik weet niet hoe de in muziek geïnteresseerde jeugd tegenwoordig z'n kennis bij elkaar sprokkelt en welke lading, diepte of inhoud dit dan heeft maar voor een al enigszins doorgewinterd muziekliefhebber als ondergetekende biedt dit tijdperk alleen maar mogelijkheden.
Als kenner van de canon ben ik redelijk bekend met het werk van The Band. Ik doe mijn werk grondig. Al ben ik bereid toe te geven dat ik er al heel lang niet meer naar geluisterd heb.

En ik denk inderdaad dat je mij begrijpt. Jackson Browne! Gruwel. (Nog een tandje erger: James Taylor.)

Overigens vermoed ik dat 'de jeugd' zich vooral laat leiden door algoritmes, maar daar durf ik verder geen uitspraken over te doen.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 18 sep 2018, 06:07

gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Leuk dat je er weer bent. :flowers:

Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan? Of heb je mijn post gelezen waarin ik beweer dat ze de meest overschatte kutband ooit zijn?

Nee, dat is de velvet underground. Ook zo'n verplichting...o, en de buthole surfers...Einsturzende Neubauten..en ... en the Residents...en ...
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 18 sep 2018, 06:40

De meest overschatte band momenteel is m.i. Coldplay maar het valt nog te bezien of die een rol van betekenis gaan spelen in de popgeschiedenis. Een paar decennia geleden buitelden de critici ook over elkaar heen in hun enthousiasme voor al even nikserige bandjes als Live. Denk dat de meesten zich daar inmiddels wel een beetje voor schamen (terecht overigens).
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 18 sep 2018, 08:06

Nee, dat ziet u fout. Hebben namelijk toch een paar goede stukken muziek afgeleverd...dat u ze niet pruimt verandert daar niet zo veel aan.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 18 sep 2018, 08:32

Ik kan dat topic van iKer over The Band niet vinden. :protest:
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 18 sep 2018, 08:58

gung ho schreef:
18 sep 2018, 08:32
Ik kan dat topic van iKer over The Band niet vinden. :protest:
viewtopic.php?t=4222
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 18 sep 2018, 09:08

Die behoudzucht van mij is veranderd na de actie van (de proleet) Henk Westbroek om One van Metallica in de Top 100 te krijgen. Ik vond dat een geweldig goede grap, én een goed nummer, en vond een plaats in de Top 100 daarom terecht. Maar wat is het resultaat zoveel jaar later? One heeft een vaste plek in de canon. Zo simpel werkt het dus
Bedenk dat voor heel veel mensen geldt dat ze alleen dit nummer (en Nothing else matters} van metallica kennen. Te lui om de rest ook te gaan luisteren...gemakzucht.....


En het journaiile...tja, Led Zeppelin wordt nu heel erg bewierookt. was in de jaren 70 anders....Jimy Page nu neergezet als de grootste gitarist ooit....is niet zo....gemiddelde studio muzikant...bekendste werk gejat....
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 18 sep 2018, 10:20

frobbert schreef:
18 sep 2018, 08:58
gung ho schreef:
18 sep 2018, 08:32
Ik kan dat topic van iKer over The Band niet vinden. :protest:
viewtopic.php?t=4222
O, een topic over vervlakking.
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 18 sep 2018, 11:14

Siegfried Stahl schreef:
18 sep 2018, 09:08
Die behoudzucht van mij is veranderd na de actie van (de proleet) Henk Westbroek om One van Metallica in de Top 100 te krijgen. Ik vond dat een geweldig goede grap, én een goed nummer, en vond een plaats in de Top 100 daarom terecht. Maar wat is het resultaat zoveel jaar later? One heeft een vaste plek in de canon. Zo simpel werkt het dus
Bedenk dat voor heel veel mensen geldt dat ze alleen dit nummer (en Nothing else matters} van metallica kennen. Te lui om de rest ook te gaan luisteren...gemakzucht.....


En het journaiile...tja, Led Zeppelin wordt nu heel erg bewierookt. was in de jaren 70 anders....Jimy Page nu neergezet als de grootste gitarist ooit....is niet zo....gemiddelde studio muzikant...bekendste werk gejat....
In het metal-genre is Metallica zondermeer een canonieke band.

Likewise Led Zeppelin in de hardrockwereld.

Althans vroeger. Want om die hardrock eens als voorbeeld te nemen, in mijn jeugd leerde ik nog dat Cream en Jimi Hendrix de grondleggers waren en vervolgens Deep Purple, Black Sabbath en Led Zeppelin de belangrijkste exponenten.

Tegenwoordig is de officiële lezing dat Black Sabbath geheel in zijn eentje het gehele metal-genre heeft uitgevonden, zien we de invloed van Led Zeppelin vooral terug in semi-hippe acts als The White Stripes/Jack White, Wolfmother en Greta von Fleet en is Deep Purple op een zijspoor gezet als zijnde irrelevante ouwelullenrock.

Of het allemaal kloppend of gegrond is of niet doet er eigenlijk niet toe. De muziekgeschiedenis herschrijft zich. Voortdurend. Ook nu, op het moment dat ik dit zit te typen. Over een paar jaar wordt er weer heel anders tegenaan gekeken...
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Flaaks
Knuffelnerd
Berichten: 10042
Lid geworden op: 03 jan 2009, 21:54

Re: De muzikale canon

Bericht door Flaaks » 20 sep 2018, 08:43

OOR's Pop-encyclopedie was leidend en bood menigeen houvast bij zijn tocht door het veranderlijke muzikale landschap. Er kwam ongeveer elke twee jaar een nieuwe editie van uit. Sinds het einde van deze traditie in 2014 (19e editie) zijn mannen als frobbert dolend. Gelatenheid is dan het enige redmiddel om zich niet van het balkon van Paradiso te storten.
Voorheen Vlaecks.

Gebruikersavatar
Krautsurfer
Forum Diva
Berichten: 21617
Lid geworden op: 04 jan 2009, 19:19
Locatie: Berlijn

Re: De muzikale canon

Bericht door Krautsurfer » 20 sep 2018, 08:58

Flaaks schreef:
20 sep 2018, 08:43
OOR's Pop-encyclopedie was leidend en bood menigeen houvast bij zijn tocht door het veranderlijke muzikale landschap. Er kwam ongeveer elke twee jaar een nieuwe editie van uit. Sinds het einde van deze traditie in 2014 (19e editie) zijn mannen als frobbert dolend. Gelatenheid is dan het enige redmiddel om zich niet van het balkon van Paradiso te storten.
De edities werden per jaar oninteressanter voor mij, meen ik mij te herinneren.
Die van begin jaren '80 waren nog wel okee.
'We zijn bezig het ongedwongene van het forum te killen met de constante metacommunicatie en analyses.'

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 20 sep 2018, 09:12

Krautsurfer schreef:
20 sep 2018, 08:58
Flaaks schreef:
20 sep 2018, 08:43
OOR's Pop-encyclopedie was leidend en bood menigeen houvast bij zijn tocht door het veranderlijke muzikale landschap. Er kwam ongeveer elke twee jaar een nieuwe editie van uit. Sinds het einde van deze traditie in 2014 (19e editie) zijn mannen als frobbert dolend. Gelatenheid is dan het enige redmiddel om zich niet van het balkon van Paradiso te storten.
De edities werden per jaar oninteressanter voor mij, meen ik mij te herinneren.
Die van begin jaren '80 waren nog wel okee.
Zeker, en die eerste uit 1977 ook. Heb daar als klein jongetje serieus wat uurtjes mee in de bibliotheek doorgebracht. Maar gaandeweg raakten ze het kwijt, net als OOR zelf. Wist serieus niet dat ze het tot 2014 vol hebben gehouden. Best knap eigenlijk.

Waarom doe je dit nou, Flaaks? :?
Laatst gewijzigd door frobbert op 20 sep 2018, 09:17, 1 keer totaal gewijzigd.
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Flaaks
Knuffelnerd
Berichten: 10042
Lid geworden op: 03 jan 2009, 21:54

Re: De muzikale canon

Bericht door Flaaks » 20 sep 2018, 09:16

Krautsurfer schreef:
20 sep 2018, 08:58
Flaaks schreef:
20 sep 2018, 08:43
OOR's Pop-encyclopedie was leidend en bood menigeen houvast bij zijn tocht door het veranderlijke muzikale landschap. Er kwam ongeveer elke twee jaar een nieuwe editie van uit. Sinds het einde van deze traditie in 2014 (19e editie) zijn mannen als frobbert dolend. Gelatenheid is dan het enige redmiddel om zich niet van het balkon van Paradiso te storten.
De edities werden per jaar oninteressanter voor mij, meen ik mij te herinneren.
Die van begin jaren '80 waren nog wel okee.
Interessant dat je dat zegt. Er klopt natuurlijk geen donder van. Ten tijde van de eerste edities stond er meer in dat je nog niet kende. Daarna had je met deze basis minder behoefte aan wat er in de laatste jaren populair was. OOR's Pop-encyclopedie is altijd een combinatie geweest van het dan geldende oordeel over de canon, samen met de meest populaire acts van dat moment. Led Zeppelin na Kensington.
Voorheen Vlaecks.

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 20 sep 2018, 09:41

De voor mij canonieke bands en artiesten van mijn jeugd dat waren o.a. KISS, Iron Maiden, Black Sabbath, Metallica, Deep Purple, later gevolgd door o.a. Suicidal Tendencies, Dead Kennedys, Faith No More en meer van dat soort werk. Ik was me natuurlijk wel bewust van de 'officiële' canon (zie mijn eerdere postje hierover) maar toen ik me daar zelf mee bezig ging houden las ik de OOR al lang niet meer, laat staan het bijbehorende encyclopedietje. Wat dat betreft heeft 3fm van vóór de zogeheten horizontale programmering (en dan m.n. de VPRO en de VARA), BBC Radio One en diverse andere grote en kleine zenders alsook mijn abonnement op de platenbieb me grotere diensten bewezen. En in Paradiso kwam ik bijna nooit, wel in het Noorderligt. Tilburg is voor mij als muziekstad altijd belangrijker geweest dan Amsterdam. Nog steeds trouwens.

Waarmee ik maar wil zeggen Flaakje (en niet om ruzie te zoeken maar gewoon ter informatie) dat de canon danwel de representanten daarvan (in dit geval OOR) niet voor iedere muziekliefhebber even belangrijk zijn. Just sayin'.. ;)
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Krautsurfer
Forum Diva
Berichten: 21617
Lid geworden op: 04 jan 2009, 19:19
Locatie: Berlijn

Re: De muzikale canon

Bericht door Krautsurfer » 20 sep 2018, 09:59

Flaaks schreef:
20 sep 2018, 09:16
Krautsurfer schreef:
20 sep 2018, 08:58
Flaaks schreef:
20 sep 2018, 08:43
OOR's Pop-encyclopedie was leidend en bood menigeen houvast bij zijn tocht door het veranderlijke muzikale landschap. Er kwam ongeveer elke twee jaar een nieuwe editie van uit. Sinds het einde van deze traditie in 2014 (19e editie) zijn mannen als frobbert dolend. Gelatenheid is dan het enige redmiddel om zich niet van het balkon van Paradiso te storten.
De edities werden per jaar oninteressanter voor mij, meen ik mij te herinneren.
Die van begin jaren '80 waren nog wel okee.
Interessant dat je dat zegt. Er klopt natuurlijk geen donder van. Ten tijde van de eerste edities stond er meer in dat je nog niet kende. Daarna had je met deze basis minder behoefte aan wat er in de laatste jaren populair was. OOR's Pop-encyclopedie is altijd een combinatie geweest van het dan geldende oordeel over de canon, samen met de meest populaire acts van dat moment. Led Zeppelin na Kensington.
:roll:
Natuurlijk klopt het wel, want het is zo subjectief als het maar kan.
Voor mij werden ze oninteressanter, omdat ik me zo door de jaren heen steeds meer ging interesseren voor wat oudere muziek.
Nieuwere edities maakten consequent plek voor nieuwe acts door oudere te marginaliseren.
Aangezien trends (en de canon) me echt werkelijk geen ene hol schelen, had ik niet zoveel met de latere edities die vol stonden met de rap-act van het moment.
Dat laat ik liever aan jou over. ;)
Laatst gewijzigd door Krautsurfer op 20 sep 2018, 10:00, 1 keer totaal gewijzigd.
'We zijn bezig het ongedwongene van het forum te killen met de constante metacommunicatie en analyses.'

Gebruikersavatar
Scalle
Heeft ECHT geen Leven
Berichten: 4455
Lid geworden op: 15 jun 2009, 17:55
Locatie: Brussel

Re: De muzikale canon

Bericht door Scalle » 20 sep 2018, 10:00

Krautsurfer schreef:
20 sep 2018, 08:58
De edities werden per jaar oninteressanter voor mij, meen ik mij te herinneren.
Die van begin jaren '80 waren nog wel okee.
Klopt.
Die van 1987 was mijn referentie.
Had mij voorgenomen om er 1 te kopen aan het eind van elk decennium, iets waarmee ik direct opgehouden ben na die van 1999. Die ik haast nooit bekijk trouwens.

Met bull zoals 'selectieve discografie'... neeje.
Please enter the telephone number, then press https://soundcloud.com/boomboomboom/crazy-date

Gebruikersavatar
Flaaks
Knuffelnerd
Berichten: 10042
Lid geworden op: 03 jan 2009, 21:54

Re: De muzikale canon

Bericht door Flaaks » 20 sep 2018, 10:09

Scalle schreef:
20 sep 2018, 10:00
Met bull zoals 'selectieve discografie'... neeje.
Die overzichtjes per land waren ook niet zo best. :)
Voorheen Vlaecks.

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 20 sep 2018, 10:21

De latere edities van het boek waren allemaal niet zo best. Liefdeloos propwerk. Even dit draadje uitblazen met een echt 'kanon' :pig:

Link
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
Flaaks
Knuffelnerd
Berichten: 10042
Lid geworden op: 03 jan 2009, 21:54

Re: De muzikale canon

Bericht door Flaaks » 20 sep 2018, 10:25

Op mijn mobiel kan ik die Youtube links niet zien. Welk kanon heb je gekozen? Glennis Grace?
Voorheen Vlaecks.

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 20 sep 2018, 11:36

Flaaks schreef:
20 sep 2018, 10:25
Op mijn mobiel kan ik die Youtube links niet zien. Welk kanon heb je gekozen? Glennis Grace?
:up:
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
United Hope
Heeft Geen Leven
Berichten: 3484
Lid geworden op: 12 okt 2013, 05:24

Re: De muzikale canon

Bericht door United Hope » 25 sep 2018, 18:16

wat je natuurlijk moet begrijpen is dat middelmaat snel opduikt als je mensen massaal iets laat doen zoals bijvoorbeeld platen kopen en deze waarderen

voeg daarbij dat de platenindustrie steeds meer op safe is gaan spelen en zeker geen rare mensen meer rare dingen laat doen

gevolg is dat het allemaal wat netjes is
en muziek zoals alle kunstvormen is in deze neoliberale tijd dood

een canon wie die dan ook samengesteld hebben zal dus ook altijd resulteren in een treurige doorsnee van flaaks' platenkast

uiteraard kun je eens gaan kijken hoeveel INVLOED iets heeft gehad - maar daar voor moet je heel erg oppassen gezien het totaal obscure wel eens meer invloed kan hebben gehad dan men denkt .

De buurman van de gitarist van band X waar nooit iemand van gehoord heeft zou wel eens meer invloed kunnen hebben uitgeoefend op megabekendeband X dan alle bowies en hendrixen bijelkaar

kan daarbij ook wijzen op ene meneer zappa die meer invloed heeft gehad als zijn uiteindelijk status in de rockgeschiedenis en laten we wel zijn de coldplays en de radioheads doen het leuk bij massa's saaie huisvaders maar zijn verder totaal onbeduidend .
668 neighbour of the beast

Gebruikersavatar
United Hope
Heeft Geen Leven
Berichten: 3484
Lid geworden op: 12 okt 2013, 05:24

Re: De muzikale canon

Bericht door United Hope » 25 sep 2018, 18:17

om maar niet te spreken van de invloed van Can op de Punkmuziek :bounce:
668 neighbour of the beast

Gebruikersavatar
frobbert
Forumspammer
Forumspammer
Berichten: 7436
Lid geworden op: 26 jul 2009, 14:48

Re: De muzikale canon

Bericht door frobbert » 26 sep 2018, 14:49

United Hope schreef:
25 sep 2018, 18:16
kan daarbij ook wijzen op ene meneer zappa die meer invloed heeft gehad als zijn uiteindelijk status in de rockgeschiedenis en laten we wel zijn de coldplays en de radioheads doen het leuk bij massa's saaie huisvaders maar zijn verder totaal onbeduidend .
Radiohead heeft zichzelf in ieder geval nog wel eens een paar keer heruitgevonden maar inderdaad Coldplay (en Keane, en Snow Patrol, en Kings of Leon, en zo kan ik nog wel even doorgaan...), het is allemaal niet goed en niet slecht, nee, het is inderdaad on-be-dui-dend. Nul. Niets. Leeg. Zoals een recensent ooit over REO Speedwagon schreef, het is muziek voor bij de Big Mac, met patat uit een piepschuimen bakje.

En niet alleen omdat ik (en Rams) dit vind(en), nee dat is gewoon zo :sadyes:
“May my mercy prevail over my wrath.”

Gebruikersavatar
United Hope
Heeft Geen Leven
Berichten: 3484
Lid geworden op: 12 okt 2013, 05:24

Re: De muzikale canon

Bericht door United Hope » 26 sep 2018, 14:51

:yes:
668 neighbour of the beast

Gebruikersavatar
Siegfried Stahl
Forumgod
Berichten: 19311
Lid geworden op: 20 jan 2009, 17:36
Contacteer:

Re: De muzikale canon

Bericht door Siegfried Stahl » 26 sep 2018, 18:46

frobbert schreef:
26 sep 2018, 14:49
United Hope schreef:
25 sep 2018, 18:16
kan daarbij ook wijzen op ene meneer zappa die meer invloed heeft gehad als zijn uiteindelijk status in de rockgeschiedenis en laten we wel zijn de coldplays en de radioheads doen het leuk bij massa's saaie huisvaders maar zijn verder totaal onbeduidend .
Radiohead heeft zichzelf in ieder geval nog wel eens een paar keer heruitgevonden maar inderdaad Coldplay (en Keane, en Snow Patrol, en Kings of Leon, en zo kan ik nog wel even doorgaan...), het is allemaal niet goed en niet slecht, nee, het is inderdaad on-be-dui-dend. Nul. Niets. Leeg. Zoals een recensent ooit over REO Speedwagon schreef, het is muziek voor bij de Big Mac, met patat uit een piepschuimen bakje.

En niet alleen omdat ik (en Rams) dit vind(en), nee dat is gewoon zo :sadyes:
Nee, Radiohead zal in de tijd overeind blijven staan vanwege leuke liedjes. Heeft Verdi het ook al een paar eeuwen mee gered: leuke liedjes.

De bands die u hier de laatste tijd aanprijst zullen daarentegen wel vergeten worden want vaak alleen live leuk vanwege de show of gimmicks tijdens het optreden. Het is muzikaal echter helemaal niets....vergeten .al 10 minuutjes nadat je het gehoord hebt....terwijl de liedjes van Coldplay wel blijven plakken. Geef het maar toe;ook u kunt een paar liedjes van Coldplay mee zingen omdat het melodietje blijft hangen


Dat u het stijltje van Coldplay niet pruimt oke.....maar dat maakt het nog niet het complete niets dat u het blijkt te moeten noemen. Jammer dat, die muzikale oogkleppen.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983


Siegfried Stahl. Lidnr.66.

Gebruikersavatar
United Hope
Heeft Geen Leven
Berichten: 3484
Lid geworden op: 12 okt 2013, 05:24

Re: De muzikale canon

Bericht door United Hope » 26 sep 2018, 18:52

ach

u bent het prototype van die gemiddelde huisvader

u bent wat joliger van de tongriem gesneden dan flaaks maar qua dufheid doe je niet aan hem onder
668 neighbour of the beast

Gebruikersavatar
Flaaks
Knuffelnerd
Berichten: 10042
Lid geworden op: 03 jan 2009, 21:54

Re: De muzikale canon

Bericht door Flaaks » 26 sep 2018, 21:48

Het maakt allemaal niet uit. Over 10 duizend jaar kent men uit onze tijd alleen nog Bach en Kendrick.
Voorheen Vlaecks.

Richardus
Meganerd
Berichten: 40017
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: De muzikale canon

Bericht door Richardus » 27 sep 2018, 06:18

:lol:
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Gebruikersavatar
gung ho
Knuffelnerd
Berichten: 10296
Lid geworden op: 03 jan 2009, 18:28

Re: De muzikale canon

Bericht door gung ho » 04 okt 2018, 11:03

gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20


Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan? Of heb je mijn post gelezen waarin ik beweer dat ze de meest overschatte kutband ooit zijn?

Om mijn punt te bewijzen: op Metacritic staat die plaat van The Band op 1 met een 9,9.

Dat is het gemiddelde cijfer dat wordt gegeven door broodrecensenten. Luisteraars waarderen de plaat met een 7,9 (net zo hoog als bijvoorbeeld Brockhampton).
It's just not understanding...

Gebruikersavatar
iKer
Meganerd
Berichten: 27823
Lid geworden op: 02 jan 2009, 16:22

Re: De muzikale canon

Bericht door iKer » 04 okt 2018, 11:28

gung ho schreef:
17 sep 2018, 17:20
Zijn er meer nerds die een hekel hebben aan The Band dan?

Ik zal toegeven dat ik niet helemaal objectief ben. Voor mij staat The Band symbool voor alles wat er mis is met muziekrecensenten (oud, wit en met een hang naar rockmuziek uit de V.S.) en met rockmuziek in het algemeen. The Band wordt beschouwd als een authentieke band waarin een zweem progressiviteit doorklinkt. Daar ben ik het pertinent mee oneens. Conservatieve rommel.
Roerend met ieder onderdeel van welke letter ook.
Conservatieve rommel. Vreselijk Amerikaans, vreselijk wit en vreselijk tout court!

Ik frequenteerde ooit dé platenzaak van Amersfoort. En 50% van de tijd dat ik daar kwam stond The Band op. Achter de toonbank een levensgrote poster van deze baardapen. Brr!
Wel menig plaat gekocht daar. Geogaddi, Daft Punks eerste, Motörheadplaten, loungeplaten...
Extreemlinksche drammert

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten