Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Naar een concert geweest? Schrijf hier je verslag. Waarom was het goed? Wat viel er tegen?
Plaats reactie
Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 28 apr 2009, 19:36

Wakker worden op een schone, rustige, ruim opgezette festivalcamping, tussen de geurende dennebomen en coolst ritmische fluitende vogeltjes...dat is lekker. Evenzo lekker is het als je dan een kop koffie kunt halen bij de eigen festivalcatering, mede gerund (in z'n vakantie) door de vroegere manager van Doe Maar, Wim van Oevelen. Da's nou geinig, en typisch Roadburn, waar spelende bandleden alle dagen zich tussen het publiek begeven. Een echt muzikantenfestival, zoals van Oevelen uitdrukte.

De tweede dag begon met Bohren Und Der Club Of Gore op een goddelijk rustige manier. Het was echt prachtig mooi en bezwerend, alleen had een houten schot waar we vlakbij zaten nogal last van de (dit weekend in heel 013 hinderlijk vaak) doordringende zware bastoon, en vibreerde nogal irritant mee. Het jaagde ons de zaal uit om even te kijken hoe Negura Bunget beviel. Goed! Een psychedelisch black geluid, wat licht, bezwerend en duister tegelijk klonk. Er kwamen veel ritmische stukken in voor, naast harde passages, die verbonden werden in degelijke, creatieve structuren. Het greep me niet heel erg bij de strot, maar te waarderen was het zeker wel.
Dan was The Winchester Club niet direct zo opvallend. Hun rustige, zorgvuldig opgebouwde postrock-achtige muziek vergde wat meer uithoudingsvermogen om in te duiken en te waarderen. Maar als je je rustig liet meezeilen kwam je langs mooie, lieflijke stukken gitaarharmonie- en melodie. Het was geen hoogvlieger, en misschien had je juist daardoor goed zicht op mooi golvende, groene landschappen. Niet slecht.

O god, daar speelt m'n exblowers- en zuipersgeheugen weer op. Want hoe was Angel Witch? Oh ja! Ze hadden zo'n stomme vlag waarop een wezen, half engel half heks stond... Eigenlijk best representatief voor de muziek, wat een beetje campy hardrocker was. Licht vermakelijk, licht matig. Vleesch noch visch. Dan maar groente.
Zelfde geldt voor Vibravoid. Het had bij voorbaat nog de potentie een leuke verrassing te kunnen zijn, maar dat was het in de praktijk dus niet.

Ik ben sinds enkele jaren bang voor een bepaalde band. Tijdens een concert in Vera bliezen ze me niet alleen van m'n sokken, ze speelden me emotioneel aan diggelen. Bleek en slap als een vaatdoek ben ik zsm naar huis gegaan om daar de ontzetting van me af te janken. Op Dour heb ik in de tent op ze staan wachten maar werd me het wachten op weer zo'n heftige ervaring me te veel. Gelukkig had ik een metgezel die, net als ik, bij de eerste melodie van de engelen van Mono stante pede de tranen in de ogen had.
Mono lijkt niet van deze aarde (weer tranen en kippenvel...) . Ze komen niets zeggend op, nemen hun posities in en gaan spelen. Ze spelen niet, ze kanaliseren. Ze komen over als boodschappers van goddelijke inspiratie. Hun klanken zijn hemels zuiver, zelfs als ze verzengend hard zijn. Het eerste moment dat hun vingers behoedzaam de snaren beroeren ontstaat er magie. Een hemels mooie melodie komt tevoorschijn. Een klank die een stem lijkt te hebben. Een verzameling tonen die een verhaal met zich meedragen, boordevol met emotie. Het verhaal ontvouwt zich met de voorzichtigheid en zorgvuldigheid van een tedere minnaar die een onbegaan maagdenlijf ontgind. De myriaden beelden die de spanning in elke toon oproepen, zijn voor de hersenen niet te verwerken en het zenuwgestel reageert met het afgeven van hormonen die het lichaam in een staat van pure emotie brengt. Je kunt je enkel overgeven aan de zinderingen die door je lijf gaan, het elektrische leven in de muziek die de haren op je armen overeind doen staan, en de diep doorleefde emoties die je in vervoering brengen tot de tranen over je lijf brengen.
Mono is een zeldzaam krachtig muzikale verschijning met onwaarschijnlijke diepgang en overstelpende schoonheid. Ze hebben de capaciteit ontvangers tot mystieke ervaringen te voeren.
Ik heb mijn angst niet overwonnen. Ik heb wel geleerd dat Mono een gebeurtenis is waar mijn favoriete bezigheid, het genieten, een toppunt bereikt die ik moeilijk ergens anders kan vinden. Ik kan enkel bekennen dat ik vanaf deze belevenis overtuigd Monotheïst ben.

Het koste even wat tijd om me zelf bij elkaar te rapen, de ogen te drogen en de grond onder de voeten terug te vinden. Het was best even lekker de rock van Roadsaw te horen, maar het kon me niet echt beroeren. In V39 was dat met Seven That Spells wat beter. Die Kroaten speelden doodleuk een heerlijk zwoel groovende jazzrock waar je een grijns van op je kop kreeg, niettemin door het spelplezier wat ze zelf hadden. Het klonk niet altijd even strak en bezield, maar de frisheid van het geheel was ontwapenend.
Daarbij vergeleken klinkt Cathedral natuurlijk helemaal niet fris. Ranzige doomrock, die niet heel overtuigend klonk, meer als wat ze toch eigenlijk zijn: overjarige grootheden. Leuk als je er fan van was, minder interessant als je er nu binnen komt vallen.

Ik wilde op tijd in de Batcave zijn voor Shora om redelijk vooraan te staan, maar ook niet té ver vooraan. De bas stond in de Batcave de eerste twee dagen vrijwel altijd te hard, je moest 'm schijnbaar kunnen voelen, wat ik helemaal niet zo prettig en noodzakelijk vind. Dat viel bij Shora gelukkig mee, ook omdat ze een redelijk rustig geluid hebben. Ik vond het eigenlijk zelfs redelijk saai. Zo mooi als hun nummers op album kunnen zijn, zo sfeervol kwamen ze live niet uit de verf. Nogal vrijblijvende postrock (een term die ik er op cd niet gauw aan zou verbinden) zonder opvallende momenten, beklijvende melodieën of opvallende structuren. Een onverwachte tegenvaller.

Saint Vitus was behoorlijk slecht. Een stel ouwe lamzakken die slap een zooi gedateerde muziek spelen. Bah. Dragontears verraste, ondanks hun naam, daarentegen positief. Alleen weet ik niet meer waarom :D Minder kazig dan de naam doet vermoeden, in ieder geval.

Opeens waren er weer twee van die Roadburn verrassingen, en in de altijd leuke doch bloedhete Batcave nog wel. Als eerste was er het Duitse Omega Massif, wat nogal laat aankwam en opbouwde, maar meteen overrompelde met een monstervet geluid. Postmetal van het wispelturige soort, van slepende passages tot van monsterriff op monsterriff overspringende gedeelten. Omega Massif deed heel wat hitte ontstaan in de Batcave, en heel wat kaken openvallen. Wat een brute band!
Van Saviours had ik al gehoopt dat het leuk zou zijn, gezien hun album 'Into Abaddon', maar dit had ik niet durven dromen. Saviours speelde de zaal aan gort. Hun rock was zo groovy, zo ritmisch...het stak zo goed in mekaar en werd zo vol overtuiging gespeeld dat je enkel kon laten gaan en meegenieten van hun overweldigende zegetocht op Roadburn. Zoals Church Of Misery dat (naar verwachting) in de kleine zaal deden, sloot Saviours in de Batcave bovenmaats grandioos voor mij de vrijdag af.
Laatst gewijzigd door Richardus op 29 apr 2009, 16:33, 1 keer totaal gewijzigd.
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 15:42

:flower:
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Gebruikersavatar
dingske
Wannabe Forumnerd
Berichten: 907
Lid geworden op: 03 jan 2009, 14:59
Locatie: Belchië

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door dingske » 29 apr 2009, 15:59

Gelijkaardige ervaringen al met Mono gehad... :cry: Eigenlijk jammer dat ik ze paar weken terug niet ben gaan zien.

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 16:10

dingske schreef:Gelijkaardige ervaringen al met Mono gehad... :cry: Eigenlijk jammer dat ik ze paar weken terug niet ben gaan zien.
:) met eerder deze toepasselijke emoticon wrs?-> :')
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Gebruikersavatar
dingske
Wannabe Forumnerd
Berichten: 907
Lid geworden op: 03 jan 2009, 14:59
Locatie: Belchië

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door dingske » 29 apr 2009, 16:18

Richardus schreef:
dingske schreef:Gelijkaardige ervaringen al met Mono gehad... :cry: Eigenlijk jammer dat ik ze paar weken terug niet ben gaan zien.
:) met eerder deze toepasselijke emoticon wrs?-> :')
Euhm ja, dat had die moeten zijn :lol:

Born_2B_Scorned
Forumnerd
Berichten: 1335
Lid geworden op: 02 jan 2009, 14:37

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Born_2B_Scorned » 29 apr 2009, 16:20

Mono...Is dat dat stel emo-lijers uit japan die met hun haar voor hun ogen post-rock maken?
Best redelijke band maar een optreden van ze werd voor mij een keer verpest door een of andere douchebag die naast me stond..
Oh my achin' hands, from rackin' dem grands and breakin' dem mic-stands.

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 16:24

je had ergens anders kunnen gaan staan :flower:
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Gebruikersavatar
dingske
Wannabe Forumnerd
Berichten: 907
Lid geworden op: 03 jan 2009, 14:59
Locatie: Belchië

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door dingske » 29 apr 2009, 16:26

Ik vind ze op plaat raar genoeg niet boven andere postrock uitsteken (meestal)..

Maar live is pure magie :love: Zonder ons ook maar enige aandacht te schenken al die hemelse klanken spelen.. heb ze al 'n aantal keer gezien, maar had ze toch wel écht moeten gaan zien zijn...

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 16:32

ik vind ze op plaat dus ook niet bijzonder'
hoewel ik 'Walking Cloud', en vooral het laatste album, best mooi vind
maar live is het...nou ja, ik heb het beschreven
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 16:37

lees net dat Mono 1 juli in Vera komt...
zal ik heen durven?...
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Gebruikersavatar
Ysfoxy
Forumgod
Berichten: 18044
Lid geworden op: 02 jan 2009, 13:52
Locatie: Erps Kwerps

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Ysfoxy » 29 apr 2009, 17:29

Richardus schreef:Vleesch noch visch.
Amfibie?
"We take a Norwegian cruise but we don't go to Norway"

Richardus
Meganerd
Berichten: 40386
Lid geworden op: 02 jan 2009, 17:34

Re: Roadburn 2009: vrijdag 24 april

Bericht door Richardus » 29 apr 2009, 17:38

neen, Angel Witch
Facilitator, katalysator, transformator

Whatever makes you happy, dude.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast