Forumnerds.nl

Wat konden die jongens acteren hè?

En een geweldige plaat afleveren....dat konden ze ook....een album vol hits. Mijn favoriete Beatles album.

Kant A

Help!. Normaal gesproken ben ik niet zo van dit soort beginnetjes, maar deze kleunt er geweldig in. De groep werkt als een geoliede machine. Alles klopt. Dat drummetje van Ringo, het gitaarwerk van George, de tekst (my independence seems to vanish in the haze) en de zang. Vroege Beatles op hun best.

The night before. Paul in zijn habitat. Ze hebben hun stem gevonden op Help! Letterlijk. Mooie overgang weer. Het gaat ze zo ontzettend makkelijk af. Een nuttige solo van George, het zachter gezongen 'yeah' dat bijna wegvalt in de mix. Ook George Martin begint zich te roeren.

You've got to hide your love away . John. Schitterend. Weer een tekst waarbij hij zichzelf onderuit haalt. Wat een moeilijke jongen moet dat voor zichzelf geweest zijn. En waar is de drum? Er is alleen de tamboerijn. En met het einde (welk blaasinstrument is dat?) gaat iedere conventie de deur uit. Drie uit drie.

I need you. Vervormde gitaar. Het is aarzelend, maar werkt daarbij ondersteunend aan de tekst. Bij de tempoversnelling een koebel. Op de hoes staat dat John en Paul het achtergrondkoortje vormen. Ik kan de stemmen niet uit elkaar houden. Weer een puntje voor George Martin.

Another girl. Terug uptempo. Wat een energie! Geen wonder dat dit zo aansprak vroeger.

You're going to lose that girl. Iets van de boersigheid uit het eerdere werk keert hier weer terug. Positieve uitzondering is Ringo die er lekker op los bongoot en George met een puntig gitaargeluid. Het is verre van slecht, maar valt weg tussen de andere perfecte pop.

Ticket to ride. Heb ik geplaybackt! Dit was vroeger mijn favoriete Beatlenummer! Snap ik wel. Een basgeluid dat een dreigende ondertoon verzorgd, de drama in de stem, het ritme van Ringo en een uiterst effectieve gitaarsolo (2X). Jammer van het refrein, dat is me nu iets te clean.

Kant B

Act naturally. Oei, daar is de houthakker. Dit hele nummer is grof. En dat terwijl deze luistersessies mij leren dat Ringo een veel subtieler drummer was dan ik had gedacht. Afschuwelijke misser. En nog een cover ook!

It's only love. John op z'n zachtst, maar met kenmerkende rasp. Iets van de losheid van A hard day's night keert terug. Vroeger kreeg ik kippenvel van de r in bright. Prima nummer.

You like me too much. De stem van George. Dit ritme bevalt mij nu nog in nummers. Of is het dit akkoordenschema? Belle and Sebastian hebben hele albums opgehangen aan dit nummer. Het middenstuk, met de piano, vind ik wat minder. Het einde ook. Kant B is iets minder soepel.

Tell me what you see. Weer een heerlijke meezinger. Geen memorabel nummer, maar het klinkt heel erg warm. Punten voor George Martin! De boem/tsjak van Ringo is iets te recht-toe-recht-aan.

I've just seen a face. Jaaaaaa! Dit vond ik zo heerlijk om mee te zingen. Zo snel! Ik deed echt moeite om de tekst te leren. Ik krijg spontaan tranen in mijn ogen. Het hoogtepunt van Kant B. En dat op een akoestische gitaar! Wauw.

Yesterday. Schattig begin. Zo kaal. De stem van Paul ver naar voren. Hij zingt het schitterend. De strijkers zijn me iets te dik opgelegd romantisch. Voegen te weinig toe aan de melodie. Dragen deze slechts. Behalve die hoge viooltonen tegen het einde van het laatste couplet.

Dizzy miss lizzy. Een cover die eindelijk iets toevoegt aan het origineel! Gemeen gitaargeluid, ruig gezongen door John, dit rockt lekker. Het zal aan mij liggen, maar in de laatste twee nummers hoor ik vooruitwijzingen naar de witte dubbel. Blackbird en Helter Skelter vooral. Die nummers zijn beide beter.

Help! begint fantastisch, zakt daarna iets in en eindigt met hoogtepunten. Uitstekende plaat!

En, zijn ze al geholpen?

Richardus schreef: ↑02 mar 2022, 12:04 En, zijn ze al geholpen?

Een klein beetje, door vrienden:

gung ho schreef: ↑02 mar 2022, 11:39 . Uitstekende plaat!

Uiteraard. Als ik zoiets beweer dan is het namelijk zo!